Offline
posted on 11 May 2007 13:16 by ungkool
สวัสดีครับ
สำหรับเรื่องที่ผมอยากจะเล่าในวันนี้ เกิดมาจากการที่ผมได้ไปสัมมนาเรื่อง ระบบการสื่อสารที่ทำให้เราไม่พลาดการติดต่อ แต่พอมองๆ ไปแล้วผมรู้สึกว่า ชีวิตของการที่เราติดต่อได้ตลอดเวลามันทำให้กลไกการดำเนินชีวิตของเรายุ่งยากและซับซ้อนขึ้น และบางครั้งมันทำให้สิ่งที่เราจัดลำดับชีวิตของสิ่งที่เราต้องทำก่อนนั้น ต้องมีอันสับสนงุนงง และวุ่นวายจริงๆ สำหรับมุมมองของผม ผมได้เห็นถึงโลกใบนี้ที่อยากจะใช้ชีวิตแบบ Offline กันบ้าง เอาเป็นว่าผมแบ่งตามประเภทที่เราต้องทำตัวแบบนี้ และบางคนมีแนวโน้มที่จะขาดไม่ได้กับสิ่งต่างๆ เหล่านี้ครับ
๑. ใช้อุปกรณ์สื่อสาร
๒. เล่นเน็ต (online ตลอดเวลา)
๓. อัพเดตข่าวสาร
๑. ใช้อุปกรณ์สื่อสาร - ชีวิตที่ไม่พลาดการติดต่อสมัยนี้ แม้ว่าโทรไม่ติดก็ตามมันก็ดันมีฝากข้อความ ส่ง SMS บางคนก็มีเบอร์เยอะเหลือเกิน หนึ่งชีวิตกับมือถือหลายเครื่อง จนบางทีมีการให้บริการหลายซิมแต่เบอร์เดียว บางคนก็ทำเครื่องเป็นหลายซิมวุ่นวายกันไปหมด บางทีการตามตัวเวลาทำภารกิจส่วนตัวเรายู่ในห้องน้ำ มีสายเข้ามา เราไม่รับสายบางสายก็ไม่ได ้ชีวิตส่วนตัวขนาดในห้องน้ำยังต้องมีอะไรมากวนใจ โทรศัพท์สมัยใหม่สามารถบล็อคเบอร์คนโทรเข้าได้ ไม่ว่าจะไปบล็อคโดยให้ผู้ให้บริการมือถือเอง หรือโทรศัพท์บางรุ่นก็สามารถบล็อคเบอร์ได้ แต่ชีวิตนี้ก็ไม่มีอะไรยากเกินกว่าคำว่า "เมิงหนีไม่พ้นแน่" คือเอาเบอร์อื่นที่เมิงไม่ได้บล็อคกุโทรไป ซึ่งบางทีก็น่ารำคาญ และก็น่าหงุดหงิด บางคนถึงขนาดขั้นที่ว่าเมิงไม่รับใช่มะ ดันปัญญาอ่อน โทรมาแล้วไม่พูด เราก็ถามว่า "ฮัลโหล" ซักหลายที จากที่มนุษย์สามัญธรรมดา ก็ดันกลายเป็นโรคจิตซะอย่างนั้น นอกเหนือจากนี้บางคนก็พกอุปกรณ์สื่อสารแบบว่ามีไว้ แต่ใช้ไม่ค่อยเป็น หรือใช้เป็นแล้วแต่อยากให้คนอื่นรู้ว่ากุก็มี ก็ชอบจริงชอบจังตั้งเสียงเพลงแบบดัง หูแทบแตกเวลามีสายเรียกเข้า ช่างหนวกหู และน่ารำคาญจริงหวะ บางทีเราเคยได้ยินเสียงเพลงที่เราเองก็ใช้อยู่เนี่ย หรือเพลงที่เราเคยใช้แบบเดียวกับมัน เรามันก็ดันวิตกจริตก็ต้องรีบเอามือล้วงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ว่าของกุหรือเปล่าวะ
ผมเชื่อว่าโทรศัพท์สมัยใหม่ในช่วงเวลาอันใกล้นี้จะสามารถติดตามตัวได้ ซึ่งจริงๆ แล้วโทรศัพท์ที่เราใช้อยู่ทุกวันนี้ก็สามารถรู้พิกัดได้ว่าเราอยู่ที่ไหนในโลก จริงๆถ้าโทรศัพท์เราหาย มีมือดีขโมยไป เราสามารถค้นหาโทรศัพท์คืนได้ แต่ว่าเมื่อโทรศัพท์มือถือสมัยนี้ใช้กันดาษดื่นในสังคมเกือบทุกระดับ ตำรวจคงไม่มีเวลามาสะสางคดีของจำนวนโทรศัพท์ที่หายมหาศาลในแต่ละวันอย่างแน่นอน
๒. เล่นเน็ต (online ตลอดเวลา)- บางทีนึกอะไรไม่ออก บางคนเปิดเน็ต ขอให้ได้กด ได้ต่อ ขอให้ได้Connect ขอให้เข้าไปดู ชีวิตก็มีความสุข คุณเคยมีอาการแบบนี้ไหมเวลาเปิดเครื่องคอมพิวเตอร์
สรุปว่า สังคมในยุคนี้ ชีวิตแบบสับสนวุ่นวายรวมๆ เอาโลกส่วนตัวของเราออกไปสู่โลกกว้าง ในโลกที่แบนราบ และสามารถ Broadcast ให้ชาวบ้านเขารับรู้ได้อย่างง่ายๆ ชีวิตมันช่างวุ่นวายดีแท้ ถ้าไฟฟ้าดับ เครื่องคอมพิวเตอร์ไม่ทำงาน อุปกรณ์ไฟฟ้าใช้งานไม่ได้เลย ระบบมือถือล่ม อย่าหงุดหงิด เพราะไม่มีมันซักนิดชีวิตเราก็อยู่ได้ ว่างๆ ไปหยิบเทียนมาเล่มนึง แล้วจุดดูแล้วนึกถึงว่า ทำไมเราต้องอัพเดต ทำไมเราต้องออนไลน์ตลอดเวลาด้วย ออกไปสูดอากาศบริสุทธิ์บ้าง ออกไปเที่ยวไกลๆ ไม่ต้องยุ่งวุ่นวายกับหน้าจอ อุปกรณ์ ก็จะดี เพราะพ่อแม่เราไม่เคยใช้ของตามสมัยนิยมพวกนี้ แต่เราก็เป็นวันนี้ได้
ไปเที่ยว ไม่เอามือถือ ไม่เอาคอมฯไป สบาย!
เฮ้ยๆ ทำไมกุกลับมางานกองเพียบเลยหวะ ซวย!
ด้วยรัก
สำหรับเรื่องที่ผมอยากจะเล่าในวันนี้ เกิดมาจากการที่ผมได้ไปสัมมนาเรื่อง ระบบการสื่อสารที่ทำให้เราไม่พลาดการติดต่อ แต่พอมองๆ ไปแล้วผมรู้สึกว่า ชีวิตของการที่เราติดต่อได้ตลอดเวลามันทำให้กลไกการดำเนินชีวิตของเรายุ่งยากและซับซ้อนขึ้น และบางครั้งมันทำให้สิ่งที่เราจัดลำดับชีวิตของสิ่งที่เราต้องทำก่อนนั้น ต้องมีอันสับสนงุนงง และวุ่นวายจริงๆ สำหรับมุมมองของผม ผมได้เห็นถึงโลกใบนี้ที่อยากจะใช้ชีวิตแบบ Offline กันบ้าง เอาเป็นว่าผมแบ่งตามประเภทที่เราต้องทำตัวแบบนี้ และบางคนมีแนวโน้มที่จะขาดไม่ได้กับสิ่งต่างๆ เหล่านี้ครับ
๑. ใช้อุปกรณ์สื่อสาร
๒. เล่นเน็ต (online ตลอดเวลา)
๓. อัพเดตข่าวสาร
๑. ใช้อุปกรณ์สื่อสาร - ชีวิตที่ไม่พลาดการติดต่อสมัยนี้ แม้ว่าโทรไม่ติดก็ตามมันก็ดันมีฝากข้อความ ส่ง SMS บางคนก็มีเบอร์เยอะเหลือเกิน หนึ่งชีวิตกับมือถือหลายเครื่อง จนบางทีมีการให้บริการหลายซิมแต่เบอร์เดียว บางคนก็ทำเครื่องเป็นหลายซิมวุ่นวายกันไปหมด บางทีการตามตัวเวลาทำภารกิจส่วนตัวเรายู่ในห้องน้ำ มีสายเข้ามา เราไม่รับสายบางสายก็ไม่ได ้ชีวิตส่วนตัวขนาดในห้องน้ำยังต้องมีอะไรมากวนใจ โทรศัพท์สมัยใหม่สามารถบล็อคเบอร์คนโทรเข้าได้ ไม่ว่าจะไปบล็อคโดยให้ผู้ให้บริการมือถือเอง หรือโทรศัพท์บางรุ่นก็สามารถบล็อคเบอร์ได้ แต่ชีวิตนี้ก็ไม่มีอะไรยากเกินกว่าคำว่า "เมิงหนีไม่พ้นแน่" คือเอาเบอร์อื่นที่เมิงไม่ได้บล็อคกุโทรไป ซึ่งบางทีก็น่ารำคาญ และก็น่าหงุดหงิด บางคนถึงขนาดขั้นที่ว่าเมิงไม่รับใช่มะ ดันปัญญาอ่อน โทรมาแล้วไม่พูด เราก็ถามว่า "ฮัลโหล" ซักหลายที จากที่มนุษย์สามัญธรรมดา ก็ดันกลายเป็นโรคจิตซะอย่างนั้น นอกเหนือจากนี้บางคนก็พกอุปกรณ์สื่อสารแบบว่ามีไว้ แต่ใช้ไม่ค่อยเป็น หรือใช้เป็นแล้วแต่อยากให้คนอื่นรู้ว่ากุก็มี ก็ชอบจริงชอบจังตั้งเสียงเพลงแบบดัง หูแทบแตกเวลามีสายเรียกเข้า ช่างหนวกหู และน่ารำคาญจริงหวะ บางทีเราเคยได้ยินเสียงเพลงที่เราเองก็ใช้อยู่เนี่ย หรือเพลงที่เราเคยใช้แบบเดียวกับมัน เรามันก็ดันวิตกจริตก็ต้องรีบเอามือล้วงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ว่าของกุหรือเปล่าวะ
ผมเชื่อว่าโทรศัพท์สมัยใหม่ในช่วงเวลาอันใกล้นี้จะสามารถติดตามตัวได้ ซึ่งจริงๆ แล้วโทรศัพท์ที่เราใช้อยู่ทุกวันนี้ก็สามารถรู้พิกัดได้ว่าเราอยู่ที่ไหนในโลก จริงๆถ้าโทรศัพท์เราหาย มีมือดีขโมยไป เราสามารถค้นหาโทรศัพท์คืนได้ แต่ว่าเมื่อโทรศัพท์มือถือสมัยนี้ใช้กันดาษดื่นในสังคมเกือบทุกระดับ ตำรวจคงไม่มีเวลามาสะสางคดีของจำนวนโทรศัพท์ที่หายมหาศาลในแต่ละวันอย่างแน่นอน
๒. เล่นเน็ต (online ตลอดเวลา)- บางทีนึกอะไรไม่ออก บางคนเปิดเน็ต ขอให้ได้กด ได้ต่อ ขอให้ได้Connect ขอให้เข้าไปดู ชีวิตก็มีความสุข คุณเคยมีอาการแบบนี้ไหมเวลาเปิดเครื่องคอมพิวเตอร์
- เปิดพวก Instant Messenger ไม่ว่าจะเป็น MSN Messenger, ICQ, Yahoo Messenger หรือว่า Camf..k พวกโปรแกรมอันทันสมัยนี้ก็สามารถฝากข้อความที่เป็น Offline ได้ บางโปรแกรมดันส่ง SMS มารังควานอีก ทำให้คนรับมันเสียตังก์อีกต่างหาก(ถ้าเราเปิดใช้บริการกินเงิน) บางคนก็ส่งข้อความมาแกล้ง บางคนก็ส่งข้อความเปล่ามาให้ ไม่รู้ว่าชีวิตนี้มันว่างกันนักหรือไง บางโปรแกรมที่เข้าไปเล่นสมัยนี้ สามารดูอีกฝ่ายผ่านกล้องได้ มันเริ่มจะไม่น่าขำที่ว่า สมัยนี้ผู้หญิงเลือกผู้ชายไปมีเพศสัมพันธ์โดยการ'ส่อง' ซึ่งบางคนก็โชว์(ห่วย) แบบว่าหายางไม่เจอเพราะไม่อายกันเลย ปลดเปลื้องเสื้อผ้าแบบหน้าตาเฉย บางคนก็นั่งขัดจรวด โชว์หนอนน้อย ตกปลา หาเบ็ด ร่วมกิจกามกันโจ๋งครึ่ม พูดจากันข้างในก็แทบจะนึกไม่ถึงเลยว่า ยุคสมัยโบราณมีคำด่าอย่างเลวทราม มีทั้ง I here, ไอ้สุด ไอ้ดวย แม่เว็ด เว็ดเข้ ฯลฯ สารพัดสัตว์จริงๆ บางคนเปิดพวก Instant Messenger เพื่อให้ชาวบ้านทิ้งข่าวสารมาไว้ บางทีเปิดไว้งั้นๆ แหละ ให้คนอื่นรู้ว่าที่บ้านเป็นบ้านประหยัดไฟ คือออนไลน์แ..่งตลอดเวลา ทักไปก็ไม่คุย หรืออยู่แล้วก็ไม่ตอบเลย ยุ่งจริงๆ
- เปิดกระทู้ก่อน แบบว่าต้องเช็ค rating ว่าวันนี้มีคนมา Comment เรื่องชั่วๆ ของกุหรือเปล่าวะ หรือว่าเราไปเขียนพาดพิงชาวบ้านว่านั่นว่านี่ และก็ไปเปรียบเทียบว่าชีวิตเราอันมีชาติตระกูลนั้นดีกว่ามัน ต้องใส่ไข่ ใส่เข่ง ใส่จนเจ้าตัว(เจ้าของคดี)ที่ไม่นึกว่าตัวเองจะเป็นขี้ปาก ก็ต้องมีอันซวยไป ซึ่งเรื่องบางเรื่องเป็นการปะทะกันทางความคิด ว่าถูกหรือไม่ถูก ดีหรือไม่ดี ซึ่งชีวิตนี้เราจะไปตัดสินมันทำไม เพราะชีวิตเราเองถ้าตัดสินกันจริงๆ คงไม่ได้ดีไปกว่ามันหรอก
- ตอบเมล์ - บางคนเปิดคอมปุ๊บเปิดเมล์ปั๊บ นิสัยคนไทยผมว่าเรื่องนี้ บอกได้เลยว่าบางคนเป็นเรื่องธรรมดาที่จะ "ไม่ตอบเมล์" ซึ่งต่างจากฝรั่งบางคนเวลามีเมล์ส่งถึงบางคนใช้พวกโทรศัพท์ไฮเทค คือสามารถรับอีเมล์ได้ ชีวิตนี้ไม่เคยพลาดการติดต่อเลย พวกฝรั่งมีวินัยมากคือรีบ-ตอบเมล์ตลอด ซึ่งผิดกับคนไทยบางจำพวก ที่เวลามีเมล์ส่งเข้าไปหามัน มันก็ไม่เคยจะตอบอันเป็นเรื่องธรรมดา จนบางครั้งเราหงุดหงิดถามมันว่า "ทำไมพี่ไม่ตอบเมล์ผมหละครับ" มันก็บอกว่า "โทรคุยง่ายกว่า" เอ่อ แล้วอย่างนี้เรื่องในชีวิตมันเยอะแยะมากมาย ไม่มีลายลักษณ์อักษรอะไรอ้างอิงกันเลย บางทีก็ลืมเหมือนกันว่าเคยคุยกะเขาเรื่องอะไร หรือบางคนนอกจากเมล์ไม่ตอบมันก็หายไปจากสารระบบอีก ช่างจำเริญแท้
- เปิด Web Browser บางคนคิดไรไม่ออก เปิด Mozilla, Internet Explorer, Opera ฯ ก่อนเลย ต้องรีบเข้าไปดูว่ามีอะไรเปลี่ยนไปในโลก มีอะไรอัพเดตไหม มีข่าวอะไรบ้าง การเมืองจะโกงกันแบบไหนอีก แล้วจะจับคนก่อเรื่องได้หรือเปล่า เรื่องดารา เรื่องเสียวๆ เรื่องไม่เป็นเรื่องแต่เป็นเรื่อง(ที่ไม่เกี่ยวกับชีวิตเราเลย) บางทีก็เคยนึกว่า ไม่รู้ว่าจะรู้ไปทำไม รู้ไปบางทีก็แทบไม่ได้อะไร กลายเป็นขยะทางความคิดก็มี เดี๋ยวนี้เว็บสมัยใหม่ที่เรียกว่า Web 2.0 ก็ช่างดีเสียเหลือเกิน รวมทุกอย่างที่ใช้งานเข้าไปให้เราหมด ไม่ว่าจะเมล์ ปฏิทินนัดหมาย, โปรแกรม Chat,ระบบค้นหา, ระบบ Feed ข้อมูลให้เราได้อ่าน ได้รู้ตลอดเวลา จนบางทีมันก็เยอะเสียนี่กระไร บางคนเปิดเว็บหาคู่ ทำนองว่าขอดูว่าข้อความที่ส่งไปคั่วสาว มันจะตอบมาไหม พวกเว็บหาคู่ทั้งหลาย สิ่งที่เย้ายวนคือการได้ไปดูอัลบั้มภาพในนั้น ถ้าคนไหนดูแล้วกิ๊ก ปิ๊งกันขึ้นมาก็เอาเป็นว่าส่งข้อความไปดู ลองเขียนไปคุยๆ บางคนมันก็ได้คุยกัน พบปะกัน เป็นเพื่อนกัน หรือบางคนสัมพันธ์ลึกซึ้งบ้างก็นัดกันไปเ..ด บ้างกลายเป็นชู้กันก็มี(ที่ชาวบ้านเขาเรียกกันว่า "กิ๊ก") ซึ่งการปฏิสัมพันธ์ที่ซับซ้อนในสังคมก็ทวีความน่ากลัวและรุนแรงมากขึ้น
- เขียน Blog - หลายคนถ้าไม่ได้ระบาย ชีวิตนี้คงอึดอัด เพราะชีวิตนี้ยังมีโลกCyber ที่คนมากมายสามารถเข้ามาอ่าน เข้ามาดู เข้ามาฟังเพลง เข้ามาดูรูป เข้ามาดูความเป็นไปของชีวิต ให้คนอื่นได้เข้ามาสัมผัส แบบว่าชีวิตนี้เกิดมาเพื่อให้คนอื่นอ่านโดยเฉพาะ กิน ขี้ ปี้ เยี่ยว ทำอะไรดีๆ ชุ่ยๆ ความบัดซบ ความบ้าบิ่น ติงต๊อง และหลายสิ่งก็ดันเป็นที่น่าสนใจซึ่งบางครั้งเราเองก็ไม่เคยทำ หรือทำไม่ได้อย่างมัน แต่มันน่าติดตามดี
- ขอ Search - บางคนค้นหาข้อมูลที่เอามาทำวิจัย บางคนก็ก็อปปี้งานเพื่อเอามาทำรายงาน วิทยานิพนธ์ บางคนก็ค้นหาข้อมูลที่อาจจะเป็นขยะในสายตาคนอื่น แต่มันมีมูลค่ามหาศาลเมื่อผันมาขายให้เกิดรายได้ บางคนที่ต้องค้นหาข้อมูลก็เพื่อต้องการปั่นว่า เว็บของเราอยู่ในอันดับไหนแล้ว เพื่อว่าจะพยายามสร้างมูลค่ากับสิ่งที่เรียกว่า 'ทรัพย์สินทางปัญญา'(หรือเปล่า) บางคนก็พยายามเกาะกระแสข่าวสารเอาเรื่องที่ไม่เป็นข่าวเอามาใส่ไว้ในเว็บของตนเอง เพื่อให้คนอื่นแสดงความคิดเห็น ซึ่งแม้แต่คนตั้งกระทู้เองก็พยายามเขียนด่าในสิ่งที่ตัวเองตั้ง และแสดงความคิดเห็นชั่วๆ ให้คนอื่นสนใจและเกิดการโต้แย้ง ขัดแย้ง และการทะเลาะกันทางความคิด เพื่อเวลาค้นหาข้อมูลเลวๆ พวกนั้นแล้วจะได้เข้ามาเว็บเรา
๓. อัพเดตข่าวสาร - ถ้าไม่ได้พูดถึงโลกใน Internet (บางบ้านไม่ติด) บางคนเข้ามาถึงบ้าน นั่งที่โซฟาก่อน รีบกดดูทีวี ดูโทรทัศน์ผ่านดาวเทียม ขอให้ได้ดูข่าว ดูสารคดี ดูเรื่องซุบซิบนินทาชาวบ้าน ดูละครน้ำเน่า ดูการแข่งขันเกมโชว์แบบว่าชีวิตของมันเกิดมาเพื่อสิ่งนั้น ดูบอลที่ต้องอดหลับอดนอน(แบบว่าอดอย่างอื่นอดได้ แต่อดดูบอล ดูบาส ดูสนุ้กเกอร์คงขาดใจตาย) ดูเคเบิ้ลทีวี ดูหนังที่เพิ่งซื้อมาล่าสุด ดูเอ็มวี ดูศิลปินที่ชื่นชอบดูแล้วก็รีบไปดาวโหลดเพลง หรือบางทีก็รีบไปหาฟังจากในเน็ต หรือบางทีก็ให้เพื่อนส่ง MP3 มาให้ เอาเป็นว่าถ้าไม่ชอบ Package หรือกล่อง หรือไม่ได้ชอบศิลปินนั้นๆ เป็นการส่วนตัวจะไม่ลงทุนซื้อ บางคนได้เพลงมาแล้วก็รีบหาเอามาฟังในรถ หรือเขียนเป็นแผ่นซีดียัดเข้าไป ขอให้ได้ฮัม ได้ร้อง ออกอาการส่ายๆ นิดๆ ให้คนขับรถที่ขับมาข้างๆ นึกไปว่า "มันทำอะไรในรถวะ" บางคนก็เห่อมากรีบโทรไปบอกเพื่อนว่า "ฟังหรือยัง" ถ้าบางคนมันบอกว่า "ไม่เคยฟัง หรือไม่ได้ฟัง" คำว่า "เชย"ก็จะพูดตอบกลับมาอย่างทันควัน - เปิดกระทู้ก่อน แบบว่าต้องเช็ค rating ว่าวันนี้มีคนมา Comment เรื่องชั่วๆ ของกุหรือเปล่าวะ หรือว่าเราไปเขียนพาดพิงชาวบ้านว่านั่นว่านี่ และก็ไปเปรียบเทียบว่าชีวิตเราอันมีชาติตระกูลนั้นดีกว่ามัน ต้องใส่ไข่ ใส่เข่ง ใส่จนเจ้าตัว(เจ้าของคดี)ที่ไม่นึกว่าตัวเองจะเป็นขี้ปาก ก็ต้องมีอันซวยไป ซึ่งเรื่องบางเรื่องเป็นการปะทะกันทางความคิด ว่าถูกหรือไม่ถูก ดีหรือไม่ดี ซึ่งชีวิตนี้เราจะไปตัดสินมันทำไม เพราะชีวิตเราเองถ้าตัดสินกันจริงๆ คงไม่ได้ดีไปกว่ามันหรอก
- ตอบเมล์ - บางคนเปิดคอมปุ๊บเปิดเมล์ปั๊บ นิสัยคนไทยผมว่าเรื่องนี้ บอกได้เลยว่าบางคนเป็นเรื่องธรรมดาที่จะ "ไม่ตอบเมล์" ซึ่งต่างจากฝรั่งบางคนเวลามีเมล์ส่งถึงบางคนใช้พวกโทรศัพท์ไฮเทค คือสามารถรับอีเมล์ได้ ชีวิตนี้ไม่เคยพลาดการติดต่อเลย พวกฝรั่งมีวินัยมากคือรีบ-ตอบเมล์ตลอด ซึ่งผิดกับคนไทยบางจำพวก ที่เวลามีเมล์ส่งเข้าไปหามัน มันก็ไม่เคยจะตอบอันเป็นเรื่องธรรมดา จนบางครั้งเราหงุดหงิดถามมันว่า "ทำไมพี่ไม่ตอบเมล์ผมหละครับ" มันก็บอกว่า "โทรคุยง่ายกว่า" เอ่อ แล้วอย่างนี้เรื่องในชีวิตมันเยอะแยะมากมาย ไม่มีลายลักษณ์อักษรอะไรอ้างอิงกันเลย บางทีก็ลืมเหมือนกันว่าเคยคุยกะเขาเรื่องอะไร หรือบางคนนอกจากเมล์ไม่ตอบมันก็หายไปจากสารระบบอีก ช่างจำเริญแท้
- เปิด Web Browser บางคนคิดไรไม่ออก เปิด Mozilla, Internet Explorer, Opera ฯ ก่อนเลย ต้องรีบเข้าไปดูว่ามีอะไรเปลี่ยนไปในโลก มีอะไรอัพเดตไหม มีข่าวอะไรบ้าง การเมืองจะโกงกันแบบไหนอีก แล้วจะจับคนก่อเรื่องได้หรือเปล่า เรื่องดารา เรื่องเสียวๆ เรื่องไม่เป็นเรื่องแต่เป็นเรื่อง(ที่ไม่เกี่ยวกับชีวิตเราเลย) บางทีก็เคยนึกว่า ไม่รู้ว่าจะรู้ไปทำไม รู้ไปบางทีก็แทบไม่ได้อะไร กลายเป็นขยะทางความคิดก็มี เดี๋ยวนี้เว็บสมัยใหม่ที่เรียกว่า Web 2.0 ก็ช่างดีเสียเหลือเกิน รวมทุกอย่างที่ใช้งานเข้าไปให้เราหมด ไม่ว่าจะเมล์ ปฏิทินนัดหมาย, โปรแกรม Chat,ระบบค้นหา, ระบบ Feed ข้อมูลให้เราได้อ่าน ได้รู้ตลอดเวลา จนบางทีมันก็เยอะเสียนี่กระไร บางคนเปิดเว็บหาคู่ ทำนองว่าขอดูว่าข้อความที่ส่งไปคั่วสาว มันจะตอบมาไหม พวกเว็บหาคู่ทั้งหลาย สิ่งที่เย้ายวนคือการได้ไปดูอัลบั้มภาพในนั้น ถ้าคนไหนดูแล้วกิ๊ก ปิ๊งกันขึ้นมาก็เอาเป็นว่าส่งข้อความไปดู ลองเขียนไปคุยๆ บางคนมันก็ได้คุยกัน พบปะกัน เป็นเพื่อนกัน หรือบางคนสัมพันธ์ลึกซึ้งบ้างก็นัดกันไปเ..ด บ้างกลายเป็นชู้กันก็มี(ที่ชาวบ้านเขาเรียกกันว่า "กิ๊ก") ซึ่งการปฏิสัมพันธ์ที่ซับซ้อนในสังคมก็ทวีความน่ากลัวและรุนแรงมากขึ้น
- เขียน Blog - หลายคนถ้าไม่ได้ระบาย ชีวิตนี้คงอึดอัด เพราะชีวิตนี้ยังมีโลกCyber ที่คนมากมายสามารถเข้ามาอ่าน เข้ามาดู เข้ามาฟังเพลง เข้ามาดูรูป เข้ามาดูความเป็นไปของชีวิต ให้คนอื่นได้เข้ามาสัมผัส แบบว่าชีวิตนี้เกิดมาเพื่อให้คนอื่นอ่านโดยเฉพาะ กิน ขี้ ปี้ เยี่ยว ทำอะไรดีๆ ชุ่ยๆ ความบัดซบ ความบ้าบิ่น ติงต๊อง และหลายสิ่งก็ดันเป็นที่น่าสนใจซึ่งบางครั้งเราเองก็ไม่เคยทำ หรือทำไม่ได้อย่างมัน แต่มันน่าติดตามดี
- ขอ Search - บางคนค้นหาข้อมูลที่เอามาทำวิจัย บางคนก็ก็อปปี้งานเพื่อเอามาทำรายงาน วิทยานิพนธ์ บางคนก็ค้นหาข้อมูลที่อาจจะเป็นขยะในสายตาคนอื่น แต่มันมีมูลค่ามหาศาลเมื่อผันมาขายให้เกิดรายได้ บางคนที่ต้องค้นหาข้อมูลก็เพื่อต้องการปั่นว่า เว็บของเราอยู่ในอันดับไหนแล้ว เพื่อว่าจะพยายามสร้างมูลค่ากับสิ่งที่เรียกว่า 'ทรัพย์สินทางปัญญา'(หรือเปล่า) บางคนก็พยายามเกาะกระแสข่าวสารเอาเรื่องที่ไม่เป็นข่าวเอามาใส่ไว้ในเว็บของตนเอง เพื่อให้คนอื่นแสดงความคิดเห็น ซึ่งแม้แต่คนตั้งกระทู้เองก็พยายามเขียนด่าในสิ่งที่ตัวเองตั้ง และแสดงความคิดเห็นชั่วๆ ให้คนอื่นสนใจและเกิดการโต้แย้ง ขัดแย้ง และการทะเลาะกันทางความคิด เพื่อเวลาค้นหาข้อมูลเลวๆ พวกนั้นแล้วจะได้เข้ามาเว็บเรา
สรุปว่า สังคมในยุคนี้ ชีวิตแบบสับสนวุ่นวายรวมๆ เอาโลกส่วนตัวของเราออกไปสู่โลกกว้าง ในโลกที่แบนราบ และสามารถ Broadcast ให้ชาวบ้านเขารับรู้ได้อย่างง่ายๆ ชีวิตมันช่างวุ่นวายดีแท้ ถ้าไฟฟ้าดับ เครื่องคอมพิวเตอร์ไม่ทำงาน อุปกรณ์ไฟฟ้าใช้งานไม่ได้เลย ระบบมือถือล่ม อย่าหงุดหงิด เพราะไม่มีมันซักนิดชีวิตเราก็อยู่ได้ ว่างๆ ไปหยิบเทียนมาเล่มนึง แล้วจุดดูแล้วนึกถึงว่า ทำไมเราต้องอัพเดต ทำไมเราต้องออนไลน์ตลอดเวลาด้วย ออกไปสูดอากาศบริสุทธิ์บ้าง ออกไปเที่ยวไกลๆ ไม่ต้องยุ่งวุ่นวายกับหน้าจอ อุปกรณ์ ก็จะดี เพราะพ่อแม่เราไม่เคยใช้ของตามสมัยนิยมพวกนี้ แต่เราก็เป็นวันนี้ได้
ไปเที่ยว ไม่เอามือถือ ไม่เอาคอมฯไป สบาย!
เฮ้ยๆ ทำไมกุกลับมางานกองเพียบเลยหวะ ซวย!
ด้วยรัก
ว่าไปแล้ว ทุกๆสิ่งในชีวิต มันมีทั้งด้านบวก & ลบ เหมือน Technology ก็เหมือนกัน ถามว่าถ้าต้องส่งจดหมายไปต่างประเทศใช้เวลามากกว่า 2 อาทิตย์กว่าคนทางโน้นจะได้รับ...บอกตรงๆๆ ใจจดใจจ่อ....อิอิอิ..... ยอมรับว่าถ้าใช้ชิวิตแบบ Offline - มีหวังลงแดงแน่ๆๆ 
เห้อเห้อ.. เกาะ.
#1 By Non (203.151.46.252 /125.24.37.44) on 2007-05-12 14:18