.:: วันนี้มีอะไร ::.

สวัสดีครับ

สำหรับวันนี้เรื่องที่ผมอยากจะเล่าให้ฟังคือเรื่อง "คนดี" ผมเชื่อว่าทุกคนอยากเป็นคนดี ในมุมมองของผมในวันนี้ผมแบ่งคนที่เรียกว่าตัวเองเป็น "คนดี" ไว้เป็น ๒ ประเภทดังนี้

๑. คนดีมีมโนธรรม จริยธรรม ศีลธรรม
๒. คนดีไร้สามัญสำนึก

๑. คนดีมีมโนธรรม จริยธรรม ศีลธรรม - ผมเชื่อว่าการที่คนเรามีสามัญสำนึก มีมโนธรรม มีจริยธรรม มีศีลธรรม มีจรรยาบรรณ มีความเที่ยงธรรม มีความสัตย์สื่อ มีความดีรอบคอบ มีความรัก มีความเมตตา มีความให้อภัย มีความถ่อมใจ มีความอดทน ฯลฯ สิ่งเหล่านี้ไม่มีข้อความไว้เลยว่า 'เราไม่ควรทำ' เพราะสิ่งที่มีอยุ่เหล่านี้เป็นพลัง ในการที่เราจะอยู่ร่วมกันในสังคม ถ้าสังคมหรือในมุมของการที่ผู้อื่นไม่ตัดสินเราในสิ่งที่เราเป็น อันต่างวาระของแนวคิด ผมก็เชื่อว่าการที่เรายึดมั่นอยู่ในความชอบธรรมนั้น เป็นคุณประโยชน์ทั้งตัวเราเอง และผู้อื่นที่อยู่รอบข้างเรา เปรียบเสมือนความสว่าง ที่ความมืดหาเอาชนะได้ไม่

๒. คนดีไร้สามัญสำนึก - เชื่อว่าหลายๆ คนคงเคยเห็นป้ายที่บอกว่า "ให้เราเลือกคนดี" ผมเชื่อว่าคนดีแต่มันไร้สามัญสำนึกก็มีอยู่มากมาย บางครั้งเราไม่รู้ความจริง เช่น มีคนเอาเงินที่ได้มาบริจาคมาช่วยเหลือคนยากจน แต่ความจริงเกิดจากการที่เขาไปปล้นธนาคาร ในมุมของคนยากจน ผมเชื่อว่าคนที่เอาเงินมาให้ย่อมเป็นคนดี แม้ว่าคนอื่นบางครั้งอาจจะประนามไอ้นั่นมันเป็นโจร จะเป็นโจรห้าร้อย โจรกระจอก โจรอะไรก็ตาม ตามที่เขาคิดจะตั้งขึ้นมา แต่ในเรื่องของความถูกต้องแล้ว เราต้องมองในแง่ของสามัญสำนึก เพราะคนบางคนเป็นคน(เหมือนจะ)ดี รักที่จะสร้างภาพ แต่ไม่มีองค์ประกอบตามข้อ ๑ ที่ผมกล่าวมาเลยแม้แต่น้อย

สรุปว่า ทำเรื่องดีๆ ไม่มีใครเขาห้ามทำ แต่สิ่งที่ดีมันต้องมีความถูกต้องที่มีสำนึกด้วยครับ ด้วยรัก

บางเรื่องไม่มีอะไรถูก อะไรผิด ไม่มีอะไรดี อะไรเลว แต่มันไม่มีสำนึก